آموزش پوکر تگزاس هولدم؛ ترتیب دست‌ها با یک مثال

هر دو نفر می‌گویند «یک جفت آس دارم». آیا دست مساوی است؟ در تگزاس هولدم برای پاسخ باید پنج کارت هر نفر را روی میز بچینید. کارت سوم، چهارم یا پنجم گاهی به اندازهٔ همان جفت آس در نتیجه اثر دارد.

دو کارت در دست، پنج کارت روی میز

هر بازیکن دو کارت خصوصی می‌گیرد. بعد از دور اول تصمیم‌گیری، سه کارت مشترک با هم رو می‌شوند که به آن «فلاپ» می‌گویند. کارت چهارم «ترن» و کارت پنجم «ریور» است. میان این مراحل، بازیکنان به نوبت تصمیم می‌گیرند. کسی که فولد کند از همان دست کنار می‌رود. اگر در پایان چند نفر مانده باشند، هر نفر بهترین ترکیب پنج‌کارتی خود را از میان هفت کارت می‌سازد. می‌توانید هر دو کارت دست، یکی یا حتی هیچ‌کدام را به کار ببرید.

ترتیب دست‌های پوکر از قوی به ضعیف

1. استریت فلاش، پنج کارت پشت‌سرهم از یک خال. بالاترین حالت آن از ده تا آس است و رویال فلاش نام دارد.
2. کاره، چهار کارت هم‌رتبه.
3. فول هاوس، سه کارت هم‌رتبه همراه یک جفت دیگر.
4. فلاش، پنج کارت هم‌خال.
5. استریت، پنج رتبهٔ پیاپی.
6. سه‌تایی، سه کارت هم‌رتبه.
7. دو جفت، دو جفت با رتبه‌های متفاوت.
8. یک جفت، دو کارت هم‌رتبه.
9. کارت بالا، مقایسه از بالاترین کارت شروع می‌شود.

یک دست را تا آخر بخوانیم

روی میز آس دل، ۹ خشت، ۷ گشنیز، ۴ پیک و ۲ دل قرار دارد. کارت‌های شما آس پیک و شاه گشنیز است. حریف آس خشت و بی‌بی گشنیز دارد. هر دو یک جفت آس دارید. سه کارت کناری شما شاه، ۹ و ۷ است و سه کارت کناری حریف بی‌بی، ۹ و ۷. شاه از بی‌بی بالاتر است، پس دست شما جلو می‌افتد. به این کارت تعیین‌کننده «کیکر» می‌گویند.

چه موقع دست واقعاً مساوی است؟

اگر بهترین پنج کارت دو نفر از نظر رتبه دقیقاً برابر باشد، سهم مشترکشان از پات تقسیم می‌شود. مثلاً اگر خودِ پنج کارت میز یک رویال فلاش بسازند، همهٔ بازیکنان باقی‌مانده همان پنج کارت را بازی می‌کنند. قواعد هولدم در فدراسیون جهانی پوکر

یک دست تگزاس هولدم را کارت به کارت ورق بزنیم

یک دسته کارت بردارید و برای خودتان آس دل و هشت دل را جدا کنید. روبه‌روی خود برای حریف شاه پیک و شاه گشنیز بگذارید. حالا پیش از اینکه کارت‌های مشترک را بچینید، حدس بزنید کدام نفر از همان ابتدا یک ترکیب کامل دارد. حریف یک جفت شاه دارد. شما دو کارت از یک خال دارید که می‌توانند بعدها در چند ترکیب به کار بیایند. هم‌خال بودن دو کارت به‌تنهایی فلاش نمی‌سازد. این داستان را قدم‌به‌قدم جلو ببرید و بعد از هر کارت بگویید همین حالا چه دارید و منتظر چه چیزی هستید.

برای فلاپ، دو دل، هفت دل و شاه خشت را در وسط میز بگذارید. حریف حالا سه شاه دارد. شما چهار دل می‌بینید که شامل دو کارت خصوصی و دو دلِ میز است. اگر همین‌جا پنج کارت کنونی خودتان را بچینید، هنوز فلاش ندارید. روی ترن، بی‌بی دل را رو کنید. حالا می‌توانید پنج دل را از دستهٔ خودتان و میز بیرون بکشید و کنار هم بگذارید. تا این لحظه دست شما از سه شاه جلو افتاده است. این تغییر رتبه فقط با اضافه شدن یک کارت مشترک اتفاق افتاده و هر دو نفر همان کارت را دیده‌اند.

برای ریور، دو گشنیز را روی میز بگذارید. حریف اکنون سه شاه و دو عدد دو دارد. این ترکیب فول هاوس است و فلاش شما را می‌برد. اگر ریور به‌جای دو گشنیز، چهار پیک بود، آن جفت روی میز شکل نمی‌گرفت و فلاش شما جلو می‌ماند. یک بار هر دو پایان را با کارت‌های واقعی بچینید. دست شما در هر دو حالت همان پنج دل است. چیزی که نتیجه را برگرداند بهتر شدن بهترین پنج کارت حریف بود. همین نکته تماشای کارت آخر را حتی وقتی ترکیب خوبی ساخته‌اید جذاب می‌کند.

نوبت چه کسی است و چک با کال چه فرقی دارد؟

نشان دیلر را با یک سکه کنار یکی از بازیکنان مشخص کنید. در میز معمولیِ سه‌نفره یا بیشتر، دو جایگاه سمت چپ دیلر به ترتیب اسمال بلایند و بیگ بلایند می‌گذارند. این مبلغ‌های اجباری به دست نقطهٔ شروع می‌دهند. پیش از فلاپ، تصمیم‌گیری از بازیکن بعد از بیگ بلایند آغاز می‌شود. روی فلاپ و خیابان‌های بعدی، اولین بازیکن باقی‌مانده در سمت چپ دیلر شروع می‌کند. نشان دیلر بعد از دست جابه‌جا می‌شود. برای تمرین لازم نیست پولی وسط بگذارید. چند دکمه یا کاغذ رنگی تمام حرکت‌ها را نشان می‌دهد.

فرض کنید فلاپ باز شده و هنوز در این مرحله کسی مبلغی پیش نگذاشته است. با چک کردن، نوبت را به نفر بعد می‌دهید و در دست می‌مانید. حالا او شش مهرهٔ تمرینی جلو می‌گذارد. اگر دوباره نوبت به شما برسد، دیگر چک همان کار قبلی را نمی‌کند. برای ماندن می‌توانید مبلغ لازم را برابر کنید که به آن کال می‌گویند، یا طبق قواعد میز افزایش دهید. با فولد، حق رقابت برای همین پات را کنار می‌گذارید. مهره‌هایی که پیش‌تر برای این دست گذاشته‌اید در پات می‌مانند.

آس چه زمانی یک حساب می‌شود؟

پنج کارت آس، دو، سه، چهار و پنج با خال‌های متفاوت را جلو خود بگذارید. یک استریت دارید که کارت بالایش پنج است. حالا روی میز دوم، دو، سه، چهار، پنج و شش بگذارید. استریت دوم می‌برد، حتی اگر طرف اول کارتی به اسم آس در دست داشته باشد. آس می‌تواند پایینِ این زنجیره یا بالای زنجیرهٔ ده تا آس قرار بگیرد. شاه، آس، دو، سه و چهار به هم وصل نمی‌شوند. اگر در ذهن خودتان رتبه‌ها را به شکل یک حلقه می‌بینید، این پنج کارت را روی یک خط بچینید تا جای بریدگی معلوم شود.

وقتی همه از کارت‌های میز استفاده می‌کنند

روی میز آس پیک، شاه خشت، بی‌بی دل، سرباز گشنیز و ده پیک بگذارید. پنج کارت میز یک استریت تا آس می‌سازند. اگر در دست شما دو و سه گشنیز باشد و حریف یک جفت نه داشته باشد، هر دو همان استریت را بازی می‌کنید. هیچ‌کس نمی‌تواند جفت نه را به انتهای آن اضافه کند و دست شش‌کارتی بسازد. اگر فقط شما دو نفر برای این پات مانده‌اید، سهم پاتِ مشترک تقسیم می‌شود. در مثال قبلیِ جفت آس، کیکر نتیجه را تعیین کرد چون بخشی از پنج کارت بود. اینجا هر پنج جایگاه پُر است.

مسابقهٔ پوکر رایگان چطور می‌تواند جایزه داشته باشد؟

در معرفی تورنمنت‌ها ممکن است واژهٔ «فری‌رول» را ببینید. ورود چنین مسابقه‌ای خرید ورودی نمی‌خواهد و برگزارکننده مشخص می‌کند چه چیزی بین رتبه‌ها توزیع می‌شود. اگر یک فری‌رول با ورود رایگان و جایزهٔ نقدی میلیونی فعال باشد، می‌توانید با رسیدن به رتبهٔ مشمول، مبلغ درج‌شده را ببرید. برای خواندن پیشنهاد، چهار مورد را پیدا کنید. زمان ثبت‌نام، شرط حضور، جدول رتبه‌های جایزه‌دار و واحد مبلغ. چیپ‌هایی که سر میز جابه‌جا می‌شوند برای ادامهٔ رقابت‌اند. رقم چیپ جلوی نام شما به‌تنهایی مبلغ نقدی قابل دریافت را نشان نمی‌دهد.

یک جدول فرضیِ تمرینی را در نظر بگیرید که مجموع جوایزش دو میلیون تومان باشد. اگر جدول برای مقام اول یک میلیون و برای دوم و سوم هر کدام پانصد هزار تومان تعیین کند، عبارت «دو میلیون تومان جایزه» دربارهٔ کل مسابقه درست است. برای کسی که دوم شده مبلغ قابل انتظار پانصد هزار تومان است. یک بُردِ بزرگ وسط مسابقه هم تا وقتی رتبهٔ نهایی مشخص نشده به‌تنهایی مبلغی از آن جدول را تعیین نمی‌کند. این ارقام مثال‌اند. برای یک رویداد واقعی، رقم مقابل رتبهٔ خودتان را در شرایط منتشرشدهٔ همان دوره پیدا کنید.

یک تمرین پنج‌دقیقه‌ای برای خواندن دست‌ها

پیش از شروع دور بعد، پنج کارت دلخواه وسط بگذارید و برای دو نفر دو کارت خصوصی بردارید. هر نفر ابتدا بی‌صدا بهترین پنج کارت خود را روی کاغذ بنویسد. بعد هر دو نوشته را از بالاترین ترکیب به پایین بخوانید. اگر اختلاف داشتید، کارت‌هایی را که استفاده نشده‌اند برگردانید تا فقط پنج کارت مربوط به هر نفر دیده شود. این شیوه خطاهای رایج را آشکار می‌کند. مثلاً کسی با چهار دل انتظار فلاش داشته، یا هم‌زمان سه جفت را شمرده، یا برای شکستن تساوی کارت ششمی را نگه داشته است.

اگر هدفتان پیدا کردن یک بازی کوتاه با پاداش نقدی است، در فهرست مینی‌اپ سراغ کارت «لاتاری کوچک» هم بروید. نمونهٔ آن یک میلیون تومان برای تطابق کامل سه عدد دارد و پیشنهاد فعال را می‌توانید پیش از شروع بخوانید. آن مسابقه جدول دست‌های پوکر ندارد. کافی است مبلغ و شرط بردِ همان کارت را بدانید. برای یاد گرفتن پوکر، تمرین پنج‌کارتی بالا را می‌توانید با یک دسته کارت و بدون ثبت‌نام در هیچ تورنمنتی انجام دهید.